امروز دیگر از عشق خبری نیست!

آنان که می گویند زنان برای چه حق طلاق می خواهند؟!ببینندو بخوانند زجر جانکاه این زن و هزاران زن قفل بر دهان بسته مانند او را.

بیایید به هنگام ازد واج واقع بین باشیم.و به عنوان یک انسان خواهان حقوق بر باد رفته خود شویم.

بیایید زنان خود را آگاه سازیم که این گونه در خواری و ذلت زیستن شما را شایسته نیست.هر چند آگاه زیستن بسیار دشوار تر از بی خبریست.اما حداقل می توانیم دخترانمان را با حقوق انسانی خود آگاه سازیم و به پسرانمان بیاموزیم که شخصیت انسانی یک زن چیزی جز این است.

هستيا:

چشمانم را باز می کنم، صورتم می سوزد، کوفتگی تنم اجازه حرکت را نمی دهد. به هر زحمتی است خودم را بلند می کنم. باید دخترم را به مدرسه بفرستم.
یاد لبخند «مهتاب» باعث می شود، دردم را فراموش کنم. بلند می شوم. اما به زمین می افتم. پاهایم توان ندارد. آنقدر درد می کند که نمی توانم بایستم. شاید هم شکسته باشد. به خود می پیچم و صدایی بر نمی آورم، نباید قلب دخترم بیش از این جریحه دار شود.
لنگ لنگان به سمت آشپزخانه می روم. چای را آماده می کنم و چند لقمه نان و پنیر.
دخترم را صدا می زنم، لباسش را آماده می کنم.
- مامانی چی شده؟ چرا زیر چشمت کبوده؟ گوشه ی لبت هم داره خون می یاد.
دستی به صورتم می کشم، خون لبم را پاک می کنم و با لبخندی که به سختی می زنم او را راهی می کنم. چقدر چشمان دخترکم غمناک است!
- مامانی تو همه ی دنیای منی.
دستش را دور گردنم گره می کند:
- مامانی دوست دارم. همیشه پیشم بمون.
دوست دارم با صدای بلند گریه کنم. کاش مادرم زنده بود! خدایا چی کار کنم؟ یاد 10 سال پیش می افتم. وقتی قرار عقد را گذاشتیم. نوبت من بود تا شروط ضمن عقد را تعیین کنم. حق طلاق، حضانت فرزندان، تعیین مسکن و ...
با همه موافقت کرد اما می گفت:
- عشق ما بالاتر از این چیزهاست. همه چیزم را به پای تو می ریزم.
روز عقد مرا به گوشه ای کشید و گفت:
- مهشید جان شرمنده ام.
سرش پایین بود و خجالت می کشید.
دلم ریخت.
- چی شده عباس؟
- نترس، مشکلی نیست، راستش .... مادرم می گه، فامیل ما نسبت به طلاق خیلی حساسند. اگر بفهمند حق طلاق با توئه، برامون حرف در میارن. ما هم که این قدر همدیگر و دوست داریم، پس این چیزها اصلا مهم نیست، مگه نه؟
اخمهایم در هم رفت.
- مهشید جان همه ی زندگی من مال توست، من که با همه ی شروط تو موافقم. این یکی را به خاطر من .....
با خودم فکر کردم با ین همه عشق هیچ وقت به فکر طلاف هم نخواهیم افتاد.
- باشه، موافقم.
لبخند رضایتی بر لب نشاند و برای خطبه ی عقد راهی شدیم.
یاد روزهای شیرین ....
و قطره اشکی که زخمم را تازه تر می کند. گرمی خون را در دهانم حس می کنم. سه تا از دندانهایم شکسته. ای کاش هرگز گول آن لبخند لعنتی اش را نخورده بودم.
فکر می کردم عشق همه ی زندگی مان است. یاد دیشب می افتم. از این که وقتی عصبانی به خانه آمد، با افتادن یک بشقاب وحشیانه به جانم افتاد. مدتهاست این کار همه روزه او شده. از هر چیز بهانه ای می سازد.
«چرا دم در می ری؟»
«تو حیاط زیاد راه نرو.»
«صدای تلویزیون رو کم کن.»
همه بهانه است تا عقده هایش را خالی کند. دخترم تنها امیدی است که با آن زندگی را ادامه می دهم، اما ...
راهی برایم نمانده، حق حضانت فرزند با من است ولی....
هر شب مرا کتک می زند و می گوید:
- اگر طلاق می خوای باید «مهتاب» رو به من بدی.
نمی دانم پاره ی تنم را برای چه می خواهد؟
دائم از کتک های پدرش به آغوش من پناه می آورد و اشک می ریزد. صبح ها به بهانه ی «مهتاب» از خواب بیدار می شوم. چگونه از حقی که از آن من است، بگذرم؟
تازگی ها دیر به خانه می آید، بعضی از شبها هم که اصلا خانه نمی آید. می گوید:
- طلاقت را بگیر و برو. مادر خوبی برای «مهتاب» دارم.
من یک زنم و باید بسوزم و بسازم.
می گوید:
- تنوع را دوست دارم. خیلی برایم تکراری شده ای.
یا باید دخترم را بگذارم یا باید زیر دست و پاهایش خرد شوم.
... و امروز دیگر از عشق خبری نیست.

چگونه شرايط ضمن عقد را در عقدنامه اضافه کنيم؟

ناگفته پيداست زنان پس از ازدواج از حقوقي به مراتب کمتر از شوهران خود برخوردارند. در حالي که طلاق، حضانت فرزندان و... حق مرد است، زن بايد براي سفر به خارج از کشور، ادامه تحصيل و کار، رضايت شوهرش را کسب کند. اخيرا بسياري از دختران جوان، به همراه شوهران آينده خود ضمن آن که اعتقاد دارند اين قوانين ظالمانه است و بايد تغيير کند، با نگرفتن مهريه، خواستار افزايش شروطي مثل حق طلاق، نصف شدن دارايي مشترک، حضانت، سفر، کار و... براي زن شده اند اما از آنجايي که جامعه و بسياري از خانواده ها آمادگي روبه رو شدن با اين تصميم را ندارند، عملا به مشکلاتي برخورده اند. اطلاعاتي که در زير آمده به همه کساني که تصميم گرفته اند مثل دو انسان برابر زندگي خود را شروع کنند کمک مي کند مشکلات و مسائل احتمالي بعدي را حل کنند.
پس از اينکه دو طرف، دختر و پس در هنگام خوانده شدن خطبه و پس از آن اعلام مي کنند که مي خواهند شرايطي را به عقدنامه هاي خود بيفزايند، بسياري از دفترخانه هاي ازدواج خود با عباراتي حقوقي، شروط را به نکاحنامه اضافه مي کنند. اما گاهي يک بي دقتي يا نارسايي جمله در عقدنامه باعث مي شود شرط کاملا از اثر بيفتد و دادگاهها آن را باطل يا بدون اثر بدانند. بنابراين لازم است براي اضافه کردن هر شرطي به عقدنامه، به دقت آنچه مي خواهيد را براي سردفتر تشريح کنيد.
ممکن است سردفتري که به او مراجعه کنيد اشکالاتي براي اضافه کردن شروط بتراشد يا شما را به دفتر اسناد رسمي حواله کند. به او ياد آوري کنيد که کارش غيرقانوني است و شما مي توانيد از او به خاطر تخلفش شکايت کنيد. همچنين بگوييد اگر جاي اين شرطها در عقدنامه نيست پس چرا آن 13 شرط در عقدنامه چاپ شده اند. و البته براي پرهيز از اينگونه مجادلات، آن هم در زماني که پدر و مادر و بستگان در محضر حضور دارند و مي خواهند کار هر چه زودتر تمام شود، چند روز پيش از زمان تعيين شده براي عقد به دفترخانه مراجعه کنيد و شرايطتتان را به سردفتر اعلام کنيد و مطمئن شويد او در کار شما مشکل تراشي نخواهد کرد.در زير، جملات استاندارد براي دو شرط مهم يعني داشتن حق طلاق ،حق حضانت فرزندان و تعيين تکليف دارايي مشترک آمده است. همچنين براي حق سفر، ادامه تحصيل و کار، کافي است از سردفتر بخواهيد اين حقوق را به شرايط ضمن عقد شما بيفزايد.
1.حق طلاق:زوج به زوجه وکالت با حق توکيل غير مي دهد که خود را مطلقه سازد؛ با حق تعيين داور، تعيين تکليف مهريه و ساير امور با مراجعه به مراجع صالحه
دقت کنيد اگر در عقدنامه فقط آمده باشد که زوجه حق طلاق دارد (يا جملاتي شبيه به اين)، اين شرط هيچ قابليت اجرايي نخواهد داشت چون طلاق از نظر حقوقي يک حق نيست که دادني يا گرفتني باشد بلکه يک "ايقاع" مختص به شوهر است. يعني حق يکطرفه مرد براي اينکه طلاق بدهد و اوست که فقط مي تواند به کس ديگر مثلا همسر خود وکالت بدهد که از طرف او اين ايقاع را انجام دهد.

2.در صورت طلاق، الويت در حضانت فرزندان با مادر خواهد بود.
3.دارايي به دست آمده توسط هر يک از زوجين پس از ازدواج به منزله دارايي مشترک محسوب و در هنگام طلاق، نصف خواهد شد
توصيه ما به شما اين است که براي اينکه در يک شرايط برابر، مانند دو انسان برابر ازدواج کنيد، با گرفتن اين حقوق، ديگر مهريه نگيريد. 
دقت کنيد اگر در عقدنامه فقط آمده باشد که زوجه حق طلاق دارد (يا جملاتي شبيه به اين)، اين شرط هيچ قابليت اجرايي نخواهد داشت چون طلاق، حق نيست که
اگر بدون افزدودن شرطي به عقدنامه ازدواج کرده ايد و حالا مي خواهيد شرط يا شروطي را اضافه کنيد، بايد به همراه همسرتان و با در دست داشتن شناسنامه ها و عقدنامه به يک دفتر اسناد رسمي (و نه دفتر ازدواج) مراجعه کنيد.. در آنجا سندي جداگانه براي شروط شما تنظيم خواهد شد که معمولا سند وکالت است که به موجب آن شوهر شما به شما براي طلاق يا ساير امور وکالت مي دهد.