چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1385
بیانیه دوم دانشجویان معترض به اوضاع صنفی دانشگاه
به دنبال اعتراضات دانشجویان که در خوابگاه سلامت (خوبگاه دختران)، و خوابگاه طرشت(خوابگاه پسران) و اعتراض چهار شنبه هفته پیش اتفاق افتاد امروز نیز ما برای نیازهای صنفی و آزادی های اجتماعی و فرهنگی مان در دانشگاه ،در این مکان به اعتراض بر خواسته ایم.آقای شریعتی ا ین بار مستقیما شما را مورد خطاب قرار داده و می پرسیم چرا امور صنفی دانشجویان با چنین وضع مفتضحی اداره می شود؟ این چه وضع سرویس های حمل ونقل است؟این چه وضع امور رفاهی است؟چرا جو دانشگاه روز به روز پادگانی تر می شود؟ چرا با تبعیض بین دانشجویانتان برخورد می کنید؟به بسیج در دانشکده حقوق اتاق می دهید در حالی که به شورای صنفی و انجمن اسلامی دانشکده حقوق و علوم سیاسی اتاق نداده اید؟با چه برهانی افرادی را به دلایل واهی به حراست می کشید و ارعاب ایجاد می کنید؟
این بار با صدای بلند می گوییم:آقای شریعتی اینجا پادگان نیست.
چهارشنبه هفدهم آبان 1385
بالاخره پس از مدتها بلا تکلیفی در مهر ماه 1385 دانشکده های روانشناسی و حقوق و علوم سیاسی به ساختمان جدید دانشگاه علامه طباطبایی انتقال پیدا کرده و موجبات مسرت برخی مسئولین را از محقق شدن وعده های خود فراهم آورد.
اما مشکلات عدیده ای برای اهل دانشگاه و دانشجویان در این زمینه ایجاد شده که مسئولین توجه چندانی به این امور ندارند.مراجعات مکرر به ریاست دانشگاه نیز در حل این مشکلات بدون نتیجه مانده و ره به جایی نبرد.لذا امروز ما دانشجویان ضمن اعتراض به بی توجهی مسئولان،خواستار رفع تمامی این مشکلات هستیم:
1- سلف دانشگاه در وضعیتی نا مناسب و اسفناک است.محیط کارگاهی سلف ایجاد آلودگی بسیار کرده.دانشجویان باید هر روزه میان گرد و غبار و تکه های آجر به صرف غذا بپردازند.این محیط در شان دانشجویان و دانشگاه نیست.
آیا بهتر نبود قبل از انتقال دانشگاه فکری به حال امکانات آن می شد؟
2- با اینکه یک ماه از آغاز سال تحصیلی می گذرد،هنوز سایت دانشگاه راه اندازی نشده است و همچنین کتابخانه های این دو دانشکده با تاخیر راه اندازی شد که هنوز نواقص عمده و اساسی در آنها به چشم می خورد.
3- پلیسی شدن دانشگاه امری بدیهی و مشهود است که ما از ابتدای سال تحصیلی شاهد آن هستیم.دربان هایی که به بی سیم مجهز هستند،ایجاد مشکل برای دانشجویان به هنگام ورود به دانشگاه به بهانه نداشتن کارت دانشجویی و متهم نمودن دختران به بد حجابی از این جمله اند.
قطعا دانشگاه نه پادگان است و نه حوزه علمیه.این که با تشخیص و سلیقه شخصی،این و آن را به بد حجابی متهم کنیم نه به معنویت کمک نموده ایم و نه به اسلام.
4- فعالیت آزاد اجتمایی و سیاسی حق مسلم تر از مسلم هر دانشجویی است،اما با کمال تاسف باید گفت با محدود نمودن تشکلات دانشجویی چون انجمن اسلامی و شورای صنفی،دانشگاه در رخوت و سستی فرو خواهد رفت و این به نفع هیچ کس نیست.همچنین مدت هجده ماه است که کمیته ناظر بر نشریات دانشجویی تشکیل نشده و هیچ مجوز جدیدی برای نشریات صادر نگردیده.
آقای شریعتی! این چه دانشگاهی است که 18 ماه برای نشریات مجوز صادر نمی کند؟! با این حال چگونه ادعا می کنید که این دانشگاه بزرگترین دانشگاه علوم انسانی در کشور است؟!!
5- دانشجویان تهرانی همواره در رفت و آمد به دانشگاه با مشکل مواجه اند و وضع سرویس هایی در نقاط و میادین مهم شهر می تواند از این مشکل بکاهد.
6- امنیت شغلی برای استادان امری ضروری و اساسی است.از بین بردن این امنیت به هر عنوانی چون بازنشستگی یا هر نام دیگر،خیانت به دانش و دانشگاه می باشد.
7- خوابگاه ها نیز از مشکلات اساسی رنج می برند:
وضعیت نامطلوب سرویس های رفت و آمد،سیستم گرمایش،کیفیت غذا،همچنین عدم راه اندازی سایت،نبود یخچال برای هر اتاق و اسکان بیش از ظرفیت در اتاق ها.
ما دانشجویان به وضع موجود دانشگاه و کمبود های آن معترضیم.از مسئولین خواستاریم نسبت به نیازها و خواسته های ما پاسخگو باشند.
مواجهه با عدم پاسخگویی،اعتراضات بعدی دانشجویان را در پی خواهد داشت
