یکشنبه هجدهم تیر 1385
دروبلاگ خود سوالی مطرح کرده بودم در باب :
| بيشترين ميزان خشونت بر عليه زنان در ايران به كدام يك از اشكال زير تحقق می يابد؟ |
نتایج نظر سنجی به شرح زیر بود:
خشونت جسمي ( 59رای، 18%) |
| خشونت جنسي ( 179رای، 57%) |
| خشونت رواني ( 58رای، 18%) |
| خشونت مالي ( 4رای، 1%) |
| خشونت سياسي ( 11رای، 3%) |
من به شخصه انتظار داشتم که بیشترین آمار مربوط به خشونت روانی می بود اما همان طور که می بینید بیشتر نظرات مبنی بر خشونت جنسی بوده است.بهتر است قبل از هر چیز یک تقسیم بندی از انواع خشونت ارائه دهم.
خشونت انواع مختلفی دارد:
.۱.خشونت جسمی: مصادیق آن عبارت است از:کتک خوردن.شکنجه و قتل.۲.خشونت جنسی:هرگونه رفتار غیر اجتماعی است که از لمس کردن تا تجاوز را در بر میگیرد این نوع خشونت که بیشتر مورد نظر خوانندگان من بوده است هم در حیطه ی خصوصی و خانوادگی به صورت الزام به تمکین از شوهر بروز پیدا می کند و هم در حیطه اجتماعی و از سوی فرد ناشناس تحقق می یابد.قوانین ایران با دستور دادن به تمکین زن از مرد خشونت جنسی در حیطهی خصوصی را صحه گذاشته است .اما تجاوز جنسی در حیطه اجتماعی و از سوی فرد ناشناس بازتاب اجتماعی و قانونیی گستر ده ای دارد.در ایران خشونت جنسی در زندگیی زناشویی عادت شده است لذا زنان از بیان آن احساس شرم میکنند و این نوع خشونت به صورت پنهان در آمده وآمار دقیقی در مراجع قضایی از آن در دست نیست.۳.آزار جنسی :هر گونه توجه نشان دادن به بدن زن بدون توتفق صریح یا ضمنی مشروط بر آنکه ماهیت جنسی داشته باشد.مصادیق آن عبارت است از :مزاحمت های تلفنی.متلک ها.مزاحمت های درون تاکسی و یا سایر معابر و مکان های عمومی و....
در ایران برای مقابله با این گونه خشونت ها هیچ گونه قانو نی وجود ندارند و زنان نیز از بیانآنها خودداری میکنند چرا که در بیشتر مواقع فرهنگ ما خود زنان را مقصر می داند.اما هیچ وقت کسی از خود نمی پرسد که چرا مردان به خود اجازهی چنین تجاوزاتی را میدهند!بهای این گونه خشونت ها که در ایران ما امری شایع و طبیعی شده است و روزانه زنان با هزران مورد از آن در گوشه و کنار خیابان هابرخورد میکنند عبارت است از :از بین رفتن اعتماد به نفس.گوشه گیری از اجتماع.ایجاد روحیه بد بینی در زن ..........اینها بهای هنگفتی هستند که باید در قبال این گونه خشونت ها که شمار آنها امروزه تحمل زنان را به سر آورده پرداخت شود.نمی دانم چه کسی باید جواب گویی صدمات روحی ومعنوی این نوع آزار ها باشد.
۴.خشونت روانی:رفتار خشونت آمیزی است که شرافت آبرو و اعتماد به نفس زن را خدشه دار میکند.نمونه های ان عبارت است از:انتقاد ناروا.تحقیر.بد دهانی.تمسخر.توهین.فحاشی.متلک.تهدید های مدام به طلاق یا ازدواج مجدد کردن.بهای آن :از کار افتادگیی ادراکی.از بین رفتن اعتماد به نفس.افسردگی.عدم کفایت در اداره خانواده.گریز از امور اجتماعی از دست رفتن استعدادهای بالقوه زن.رمالی و...... ۵.خشونت مالی :جلوگیری از داشتن امنیت اقتصادی زنان توسط مردانو یا قوانین زن ستیز.و به انواع مختلف اعمال می شود:محرومیت زنان از سواد آموزی.وضع زن بعد از طلاق.موانع قانونی ناظر بر ارث بری زن و.............
۶.خشونت سیاسی:با عمل کرد اهرم های قدرت رسمی (دولت)علیه زنان اعمال میشودو به صورت عدم پشتیبانی از برابری حقوق زن و مرد در سیاست گذاری اعمال میشود
از هیچ کدام از این انواع خشونت در ایران امار دقیقی در دست نیست چرا که اساسن خشونت های اعمال شده بر زنان برای حفظ آبرو و اعتبار در درجه اول توسط خود زنان و در درجه دوم برای حفظ ارزشهای به ظاهر اسلامی توسط دولت و مراجع قضایی پنهان میشود. اما من معتقدم که امروزه خشونت روانی و به ویژه آزار جسمی به شدت رایج شده و سلامت روانیی زنان ما را به مخاطره انداخته است.البته تردیدی نیست که شمار خشونت های جنسی نیز کم نیست اما آنچه مسلم است همه گیر شدن خشونت های روانی و آزارهای جنسی است که باید برای مقابله با آن چاره اندیشی کرد.
تجاوزها و خشونت های جنسی بر علیه زنان هم چنان ادامه دارد و این نه تنها شامل ابران بلکه شامل برخی کشور های دیگر نیز میشود.امروز خبری خواندم که برایم درد آور بود نمیدانم اسم این حرکت را چه نوعی از خشونت می توان گذاشت و یا اینکه اساسن میتوان آن را خشونت نامید یا نه؟اما این بار خشونت توسط زنان بر زنان اعمال میشود برای رهایی از خشونت مردان.
فریبا مودت (رادیو فردا): در برخی از کشورهای آفریقایی وحشت از تجاوز جنسی به زنان و دختران چنان در تاروپود جامعه رخنه کرده است که گاه مادران برای پیشگیری از آن به راه هایی متوسل می شوند که فقط می شود آنرا به کابوس تشبیه کرد. در برخی از این کشورها سینه های دخترانی که در آستانه بلوغ قرار دارند توسط مادران بوسایل گوناگون از میان برده می شود تا سبب تحریک مردان نشود. مادری به یک مددکار آلمانی گفت این کار را از وقتی که دخترانش هشت ساله بودند شروع کرد. «سنگ آسیاب را در آتش داغ می کردم و محکم روی سینه هایشان می گذاشتم که بزرگ نشوند.» در کامرون از هر چهار دختر جوان یک دختر زیر این شکنجه قرار می گیرد تا از جذابیت جنسی اش کم شود. این گونه روش ها در مواردی به عفونت، سرطان سینه و ازمیان رفتن کامل هر دو سینه می انجامد. مادر این دختران هشت ساله می گوید «مادر من و مادر تمام دخترهای ده ما این کار را می کنند.» اغلب این دختران قادر به تغذیه شیر به نوزادان شان نمی شوند و نوزادان در اثر سوء تغذیه تلف می شوند. 38 درصد دختران پیش از یازده سالگی مورد این شکنجه ها قرار می گیرند. با اینهمه هنوز 41 درصد از زنان با این عمل موافق اند. این مددکار می گوید می ترسد کار به اینجا تمام نشود و در آینده مادران، برای حفظ دخترانشان از تهاجم مردها، بینی یا لب و اعضایی را که تصور می کند ممکن است سبب جلب نظر مردان شود، بردارند
